lek. Paula Hauzer-Rugieł
- Absolwentka kierunku lekarskiego na Uniwersytecie Medycznym we Wrocławiu
- W trakcie specjalizacji z chirurgii ogólnej
- Współautorka wielu publikacji naukowych
- Uczestniczka licznych szkoleń z leczenia ran i chirurgii ogólnej
Wykonywane zabiegi
Anoskopia to krótkie badanie diagnostyczne pozwalające obejrzeć kanał odbytu oraz jego dolny odcinek za pomocą niewielkiego wziernika – anoskopu. Badanie może być wykonywane przy bólu, krwawieniu, świądzie, pieczeniu, obecności wydzieliny, guzków lub innych zmian w okolicy odbytu. Umożliwia lekarzowi bezpośrednią ocenę błony śluzowej i pomaga ustalić dalsze postępowanie. Anoskop wprowadzany jest delikatnie do kanału odbytu; podobne badania wziernikowe służą bezpośredniej ocenie tej okolicy.
Opis badania
Badanie zwykle trwa kilka minut i najczęściej nie wymaga znieczulenia.
Włókniak
Włókniak to łagodny guz nowotworowy powstały z tkanki łącznej włóknistej. Wyróżnia się włókniaki miękkie i twarde. Pierwsze mają charakter wrodzony i mogą wiązać się z chorobą Recklinghausena, natomiast drugie powstają w wyniku urazów, ukąszeń i miejscowych stanów zapalnych. Guzy te mogą współtworzyć lub zasłaniać inne nieprawidłowe struktury. Ich przewlekłe drażnienie może doprowadzić do zezłośliwienia.
Leczenie
- Usunięcie zmian skórnych przy użyciu skalpela.
- Usunięcie zmian skórnych przy użyciu lasera CO₂.
Kaszak
Kaszak to łagodny nowotwór tworzący się z nabłonka wielowarstwowego płaskiego, substancji łojowych, komórek naskórka i fragmentów mieszków włosowych. Przyczynami jego powstawania są uwarunkowania genetyczne, niewłaściwa praca gruczołów łojowych lub mechaniczne uszkodzenia skóry. Zbagatelizowany kaszak może się rozrastać, ulegać nadkażeniu lub prowadzić do powstawania torbieli naskórkowych. Może również powodować bolesne stany zapalne, ropieć lub pękać.
Brodawki często występują jako zmiany mnogie. Mogą mieć postać tworów lekko uwypuklonych ponad otaczającą skórę lub typowych brodawek przypominających grzybki.
W zależności od stadium rozwoju brodawka może mieć różną barwę — od identycznej z kolorem otaczającej skóry po ciemnobrązową lub czarną. Rozmiar zmiany waha się od kilku milimetrów do kilku centymetrów.
Szczególnej uwagi wymagają typowe postacie brodawek, wyraźnie uwypuklone ponad powierzchnię skóry, ponieważ są bardziej narażone na uszkodzenia mechaniczne. Zdarza się, że przewlekłe drażnienie stanowi podstawę do uaktywnienia złośliwego procesu nowotworowego.
Należy również zwrócić uwagę na jednoczesny wysiew kilkunastu brodawek łojotokowych, ponieważ może to być jeden z objawów rozwoju nowotworu narządów wewnętrznych.
Leczenie
Leczenie brodawek łojotokowych polega na ich usunięciu jedną z trzech metod:
- Krioterapia — mrożenie zmian ciekłym azotem.
- Usunięcie laserowe — odparowanie lub wycięcie zmiany.
- Usunięcie chirurgiczne w znieczuleniu miejscowym.
Laserowe zamykanie naczynek laserem Nd:YAG to jedna z najbezpieczniejszych i najskuteczniejszych metod leczenia skóry naczyniowej. Technologia umożliwia zamykanie zarówno naczynek powierzchniowych, jak i położonych w głębszych tkankach skóry.
Zabieg polega na precyzyjnym naświetlaniu zmiany naczyniowej i pochłanianiu energii lasera Nd:YAG przez hemoglobinę. Prowadzi to do w pełni kontrolowanego podwyższenia temperatury, a następnie do pożądanego uszkodzenia naczynka i jego samoistnego usunięcia z organizmu.
Wskazania
- Rozszerzone naczynka na twarzy.
- Rozszerzone naczynka na nogach — teleangiektazje.
- Naczyniaki rubinowe.
- Naczyniaki płaskie.
Leczenie ran przewlekłych wymaga rozpoznania przyczyny zaburzonego gojenia, a nie tylko doboru opatrunku. Znaczenie mogą mieć między innymi niewydolność żylna, niedokrwienie, cukrzyca, ucisk i zakażenie. Ocena obejmuje ranę, otaczającą skórę oraz ogólny stan zdrowia.
Postępowanie może obejmować oczyszczanie rany, usuwanie martwych tkanek, dobór opatrunków i leczenie choroby podstawowej. W zależności od rozpoznania potrzebne bywa odciążenie, leczenie naczyniowe lub odpowiednio dobrana kompresjoterapia. Przebieg gojenia ocenia się podczas kolejnych kontroli.
Dlaczego leczenie musi być indywidualne?
Nie każda rana wymaga takiego samego sposobu oczyszczania czy opatrunku. Przed zastosowaniem ucisku na kończynę konieczna jest ocena krążenia. Antybiotyk stosuje się przy wskazaniach do leczenia zakażenia, a nie rutynowo do każdej przewlekłej rany.
Narastający ból, szerzące się zaczerwienienie, gorączka lub pogorszenie stanu ogólnego wymagają pilnej oceny medycznej.
Torbiel pilonidalna, nazywana również torbielą włosową, rozwija się najczęściej w bruździe międzypośladkowej w okolicy kości guzicznej. Może przebiegać jako przewlekła zmiana z niewielkimi otworami w skórze lub prowadzić do stanu zapalnego i powstania bolesnego ropnia. Objawami mogą być ból, zaczerwienienie, obrzęk oraz wyciek treści ropnej lub krwistej. Sposób leczenia zależy od postaci choroby, rozległości zmian oraz tego, czy występuje aktywny stan zapalny.
Leczenie
- Ocena zmiany podczas konsultacji chirurgicznej.
- W przypadku ostrego ropnia podstawowym postępowaniem może być jego nacięcie i drenaż.
- Przy przewlekłej torbieli sposób leczenia dobiera się do liczby i przebiegu kanałów oraz rozległości choroby.
- Stosowane mogą być metody klasyczne polegające na chirurgicznym usunięciu lub otwarciu zmienionych tkanek.
- W odpowiednio dobranych przypadkach Hauzer Clinic wykorzystuje również metody małoinwazyjne i laserowe.
- Po zabiegu istotne są właściwa pielęgnacja rany oraz kontrole zgodnie z zaleceniami lekarza.
Rewizja ropnia lub krwiaka polega na chirurgicznej ocenie zmiany i, gdy istnieją wskazania, opróżnieniu nagromadzonej treści. Ropień zawiera ropę związaną z zakażeniem; krwiak jest zbiornikiem krwi w tkankach. Są to różne problemy, dlatego wymagają odrębnej kwalifikacji.
W przypadku ropnia leczenie może obejmować nacięcie i drenaż. Opróżnienie krwiaka rozważa się między innymi przy znacznych dolegliwościach, ograniczeniu sprawności lub zagrożeniu dla otaczających tkanek. Nie każdy krwiak wymaga zabiegu.
Kiedy potrzebna jest pilna ocena?
Bolesna, zaczerwieniona lub gorąca zmiana, gorączka i szerzenie się obrzęku wymagają kontaktu z lekarzem. Po drenażu potrzebna jest pielęgnacja rany według otrzymanych zaleceń; w wybranych przypadkach stosuje się antybiotyk. Nie należy samodzielnie nacinać ani wyciskać zmiany.
Szycie i rewizja ran służą ocenie uszkodzenia tkanek oraz dobraniu sposobu ich zaopatrzenia. Lekarz sprawdza głębokość rany, obecność zanieczyszczeń i ciał obcych oraz czucie i sprawność uszkodzonej okolicy. Po oczyszczeniu podejmuje decyzję, czy ranę można zamknąć szwami.
Głębokie rany, trudne do opanowania krwawienie lub zaburzenia czucia i ruchu wymagają pilnej pomocy. Nawet niewielka rana kłuta może sięgać do głębiej położonych tkanek.
Jak dbać o zaopatrzoną ranę?
Stosuj otrzymane zalecenia dotyczące opatrunku, mycia i kontroli. Nie usuwaj samodzielnie szwów. Narastające zaczerwienienie, ból, ropna wydzielina lub gorączka wymagają kontaktu z lekarzem. Podczas oceny rany istotna jest również aktualność szczepienia przeciw tężcowi.
Usuwanie ciał obcych dotyczy fragmentów materiału, które przedostały się do skóry lub głębszych tkanek wskutek urazu. Ocena lekarska pozwala ustalić położenie ciała obcego, zakres uszkodzenia i sposób bezpiecznego zaopatrzenia rany.
Głęboko tkwiący przedmiot, utrzymujące się krwawienie, drętwienie lub zaburzenia ruchu wymagają pilnej pomocy. Pozornie niewielki otwór w skórze nie wyklucza głębokiego urazu.
Czego nie robić przed konsultacją?
Nie próbuj samodzielnie wydobywać głęboko wbitego przedmiotu ani szukać fragmentów w ranie ostrym narzędziem. Zgłoś się do lekarza także wtedy, gdy podejrzewasz, że część przedmiotu pozostała w tkankach. Podczas wizyty oceniana jest również potrzeba profilaktyki tężca.
Tłuszczak
Tłuszczak zaliczany jest do nowotworów niezłośliwych. To owalny, miękki i przesuwalny guz zbudowany z komórek tłuszczowych otoczonych torebką łącznotkankową. Tłuszczaki z reguły nie są groźne, chyba że uciskają pobliskie struktury. Przykładowo ucisk na nerwy może powodować drętwienie kończyn, a lokalizacja na nerce — zakłócać jej pracę.
Wrastające paznokcie to dolegliwość polegająca na wrastaniu bocznej krawędzi paznokcia pod skórę, co powoduje dyskomfort. Problem najczęściej dotyczy paznokci u stóp, zwłaszcza dużego palca. Paznokieć w tym miejscu jest najtwardszy i najmocniej wbija się w skórę.
Z czasem może pojawić się ból uniemożliwiający chodzenie, któremu towarzyszą stan zapalny i ropienie — zanokcica.
Leczenie
- Laserowa plastyka chirurgiczna paznokcia.
- Plastyka chirurgiczna paznokcia z użyciem skalpela.
sylwetka
Poznaj lekarza
Absolwentka kierunku lekarskiego na Uniwersytecie Medycznym we Wrocławiu. Obecnie odbywa szkolenie specjalizacyjne w zakresie chirurgii ogólnej, łącząc rozwój kliniczny z praktyką ambulatoryjną. Poszerza swoje kompetencje, uczestnicząc w licznych szkoleniach dotyczących leczenia ran przewlekłych, nowoczesnych metod terapeutycznych oraz chirurgii ogólnej. Jest współautorką wielu publikacji naukowych. W Hauzer Clinic prowadzi kompleksową diagnostykę i terapię ran przewlekłych. W pracy kieruje się holistycznym podejściem do pacjenta, obejmującym ocenę przyczyn trudno gojących się ran, dobór specjalistycznych opatrunków, wdrażanie terapii wspomagających oraz koordynację procesu leczenia. Prywatnie pasjonuje się jazdą motocyklem, jazdą konną i narciarstwem. Uwielbia podróżować i poznawać różnorodne kultury.
REJESTRACJA
Chcesz umówić wizytę u doktor Hauzer-Rugieł?
Pomożemy wybrać dogodny termin i przekażemy wszystkie potrzebne informacje przed wizytą.
