dr n. med. Maciej Koźlik
Chirurgia plastyczna
Lifting twarzy i szyi
Lifting twarzy i szyi to operacja służąca poprawie owalu twarzy, linii żuchwy oraz konturu szyi. Polega na uniesieniu i zmianie położenia opadających tkanek, korekcji struktur podskórnych oraz usunięciu nadmiaru skóry. Zabieg może ograniczyć widoczność tzw. chomików, zwiotczenia policzków i pionowych pasm na szyi. Zakres operacji dobiera się indywidualnie, z uwzględnieniem anatomii, jakości skóry i oczekiwanego efektu.
Czas trwania
Kilka godzin; dokładny czas zależy od zakresu operacji i ewentualnych procedur dodatkowych.
Znieczulenie
Ogólne lub miejscowe z sedacją, zależnie od zakresu operacji i kwalifikacji.
Pobyt w klinice
Zależny od zakresu operacji i stanu pacjenta; często obejmuje noc po zabiegu.
Powrót do aktywności
Na powrót do pracy warto zaplanować około 2–4 tygodni. Wysiłek wprowadza się stopniowo, po zgodzie chirurga. Ocena końcowego efektu wymaga kilku miesięcy.
Przed zabiegiem
- Konsultacja chirurgiczna, ocena anatomii twarzy i szyi oraz omówienie oczekiwań.
- Dokumentacja fotograficzna i badania zalecone podczas kwalifikacji, np. morfologia lub EKG według wskazań.
- Poinformowanie o chorobach, alergiach, lekach i suplementach.
- Uzgodnienie postępowania z lekami wpływającymi na krzepnięcie; nie należy odstawiać ich samodzielnie.
- Zaprzestanie palenia zgodnie z zaleceniami.
- Zaplanowanie transportu, pomocy po wypisie i przerwy w pracy.
- Przestrzeganie indywidualnych zaleceń dotyczących przygotowania do znieczulenia.
Po zabiegu
- Odpoczynek z uniesioną głową i pielęgnacja ran zgodnie z zaleceniami.
- Stosowanie zaleconych leków, opatrunków oraz ewentualnego ucisku.
- Kontrole pooperacyjne i usunięcie szwów zwykle po 7–14 dniach, jeśli nie są wchłanialne.
- Ograniczenie wysiłku; stopniowy powrót do aktywności po zgodzie chirurga.
- Ochrona skóry i blizn przed słońcem.
- Pilny kontakt z zespołem medycznym przy silnym, narastającym bólu lub nagłym obrzęku; duszność i ból w klatce piersiowej wymagają pilnej pomocy medycznej.
Szczegółowe informacje i najczęstsze pytania
Operację można rozważyć przy opadaniu tkanek policzków, utracie wyraźnej linii żuchwy, tzw. chomikach oraz zwiotczeniu szyi. Pogłębiające się fałdy twarzy również mogą być elementem oceny. O kwalifikacji decyduje chirurg po badaniu i analizie stanu zdrowia.
SMAS to powierzchowny układ mięśniowo-powięziowy twarzy. Techniki liftingu mogą obejmować jego napięcie, sfałdowanie lub przemieszczenie. Celem jest podparcie tkanek i poprawa konturu, a zakres pracy zależy od wybranej metody.
Mini-lift oznacza zwykle bardziej ograniczoną korekcję, dobieraną przy mniejszym opadaniu tkanek. Techniki deep plane obejmują pracę w głębszej płaszczyźnie. Nie ma jednej metody najlepszej dla każdego pacjenta. Dostępność konkretnej techniki oraz jej zasadność należy omówić z operatorem.
Korekcja może dotyczyć nadmiaru skóry, tkanki tłuszczowej i pasm mięśnia szerokiego szyi. W zależności od wskazań stosuje się różne sposoby modelowania okolicy podbródkowej i szyi. Zakres ustalany jest podczas badania.
Po znieczuleniu chirurg wykonuje zaplanowane nacięcia, uwalnia i przemieszcza tkanki oraz usuwa nadmiar skóry. Korekcja może obejmować także szyję. Na zakończenie zakłada szwy i opatrunki, a w razie potrzeby dreny. Przebieg zależy od zastosowanej techniki.
Nacięcia mogą przebiegać w okolicy skroniowej, przed uchem i za małżowiną uszną. Przy korekcji szyi bywa potrzebne dodatkowe nacięcie pod brodą. Blizny są trwałe, choć zwykle bledną i są planowane w mniej widocznych miejscach.
W wybranych przypadkach plan obejmuje plastykę powiek, przeszczep tkanki tłuszczowej lub zabiegi poprawiające powierzchnię skóry. Łączenie procedur wymaga osobnej oceny korzyści, ryzyka i czasu operacji.
Typowe są obrzęk, zasinienia i uczucie napięcia. Pacjent stosuje zalecone opatrunki, odpoczywa i utrzymuje głowę w uniesionej pozycji. Terminy kontroli oraz postępowanie z drenami ustala zespół operujący.
Powrót do pracy zwykle wymaga około 2–4 tygodni. Usunięcie szwów po 7–14 dniach nie oznacza pełnego wygojenia. Intensywny wysiłek wprowadza się dopiero po zgodzie chirurga, zależnie od zakresu zabiegu i gojenia.
Obrzęk zmniejsza się stopniowo przez tygodnie i miesiące. Pełniejsza ocena efektu bywa możliwa po 6–9 miesiącach, a blizny mogą dojrzewać dłużej. Przebieg jest indywidualny.
Celem jest poprawa konturu żuchwy i szyi oraz zmniejszenie opadania tkanek twarzy. Zabieg nie zatrzymuje starzenia i nie usuwa wszystkich drobnych zmarszczek, przebarwień czy uszkodzeń słonecznych. Trwałość zależy m.in. od wieku, właściwości tkanek i stylu życia.
Ryzyko obejmuje krwawienie i krwiak, infekcję, zaburzenia gojenia, niekorzystne blizny, asymetrię i uszkodzenie nerwów. Zaburzenia czucia lub ruchu mogą być przejściowe, ale również trwałe. Możliwe są też zaburzenia ukrwienia skóry i powikłania znieczulenia. Niekiedy konieczne jest dodatkowe leczenie.
Dotyczy to m.in. nieuregulowanych chorób ogólnych, zaburzeń krzepnięcia, aktywnych infekcji i niektórych chorób skóry. Palenie zwiększa ryzyko problemów z gojeniem. Pełną ocenę przeprowadza chirurg, uwzględniając także przyjmowane leki.
REJESTRACJA
Chcesz dowiedzieć się więcej o zabiegu?
Wyjaśnimy kwestie organizacyjne, dostępne terminy oraz sposób kwalifikacji do leczenia.
