dr n. med. Aneta Hauzer
Kosmetologia medyczna dla dzieci i młodzieży
Mikronakłuwanie skóry, nazywane również mezoterapią mikroigłową, wykorzystuje kontrolowane mikrouszkodzenia do pobudzania procesów naprawczych i przebudowy tkanki. Zabieg może wspierać poprawę wyglądu blizn potrądzikowych, drobnych zmarszczek i nierównej struktury skóry. Głębokość nakłuć, obszar terapii oraz ewentualne zastosowanie preparatów dobiera się indywidualnie po ocenie skóry.
Ustalany indywidualnie, zależnie od obszaru, zakresu i przygotowania skóry.
W razie wskazań znieczulenie powierzchniowe preparatem miejscowym.
Zabieg ambulatoryjny, bez hospitalizacji.
Zależny od zakresu zabiegu i reakcji skóry. Zaczerwienienie oraz obrzęk mogą utrzymywać się kilka dni, czasem do tygodnia.
Zabieg polega na wykonywaniu kontrolowanych mikronakłuć za pomocą urządzenia wyposażonego w mikroigły. Powstające mikrouszkodzenia uruchamiają procesy naprawcze i przebudowę tkanki. Głębokość oraz intensywność pracy dobiera się do obszaru, rodzaju zmian i reaktywności skóry.
Mezoterapia igłowa polega na wstrzykiwaniu preparatu w wybrane punkty. Mikronakłuwanie, nazywane też mezoterapią mikroigłową, wykorzystuje wiele drobnych igieł do kontrolowanej stymulacji skóry. Są to różne procedury — ich wskazań, preparatów i schematów nie należy utożsamiać.
Mikrouraz inicjuje odpowiedź naprawczą skóry. W jej przebiegu aktywowane są fibroblasty, uczestniczące w wytwarzaniu białek strukturalnych i przebudowie macierzy zewnątrzkomórkowej. To podstawa stopniowej poprawy struktury, jędrności i sprężystości skóry. Efekt nie jest natychmiastowy ani jednakowy u wszystkich osób.
Proces obejmuje fazę zapalną, proliferacji i remodelingu. Najpierw uwalniane są sygnały uruchamiające naprawę, w tym czynniki wzrostu. Następnie fibroblasty uczestniczą w tworzeniu nowej tkanki, która z czasem podlega przebudowie i porządkowaniu włókien. W procesie dojrzewania tkanki zmieniają się proporcje kolagenu typu III i I; nie oznacza to bezpośredniej przemiany jednego białka w drugie.
Może zmniejszać widoczność blizn potrądzikowych poprzez stymulację przebudowy skóry. Podczas konsultacji ocenia się rodzaj, głębokość i rozległość blizn, w tym zmiany określane jako rolling, boxcar i ice-pick. Nie należy zakładać jednakowej odpowiedzi wszystkich typów blizn ani możliwości całkowitego ich usunięcia.
Celem terapii może być poprawa tekstury, nierównego kolorytu, drobnych zmarszczek i wiotkości skóry. Plan powinien uwzględniać przyczynę zmian. Zabieg nie zatrzymuje starzenia, a jego rezultat zależy również od indywidualnej reakcji skóry i pielęgnacji.
Bolesne, ropne lub głębokie zmiany trądzikowe wymagają wcześniejszego leczenia. Mikronakłuwanie blizn po trądziku należy odróżnić od leczenia aktywnych zmian. O terminie zabiegu decyduje ocena stanu skóry.
Nie należy przedstawiać go jako uniwersalnego leczenia tych chorób. Rumień, nadwrażliwość i stany zapalne wymagają rozpoznania oraz indywidualnego planu postępowania. Nakłuwanie skóry objętej aktywnym procesem zapalnym może być niewłaściwe; pierwszym krokiem jest konsultacja lekarska.
Dobór preparatu wymaga sprawdzenia jego przeznaczenia oraz zgodności z używanym urządzeniem i protokołem. Sama obecność kwasu hialuronowego, peptydów, witaminy C, aminokwasów lub czynników wzrostu nie potwierdza bezpieczeństwa aplikacji na nakłutą skórę ani dodatkowej skuteczności. Nie każdy kosmetyk do pielęgnacji nadaje się do takiego zastosowania.
Mikronakłucia przejściowo zwiększają przepuszczalność skóry. Nie oznacza to trwałego zwiększenia skuteczności codziennych kosmetyków. Bezpośrednio po zabiegu należy stosować wyłącznie zaleconą pielęgnację, ponieważ skóra może silniej reagować na składniki drażniące.
Bezpośrednio po zabiegu bariera skóry jest naruszona i wymaga ochrony podczas gojenia. Nie należy utożsamiać późniejszej przebudowy tkanki z udowodnioną ochroną przed infekcjami, alergiami lub podrażnieniami.
Nie można obiecać takich efektów na podstawie samego mechanizmu mikronakłuwania. Pobudzenie procesów naprawczych w obszarze zabiegowym nie dowodzi trwałego „wytrenowania” skóry, normalizacji pracy gruczołów łojowych ani szybszego gojenia późniejszych urazów.
Odczucia zależą od głębokości nakłuć, obszaru i wrażliwości pacjenta. Można odczuwać ukłucia, pieczenie lub dyskomfort. W razie wskazań stosuje się znieczulenie powierzchniowe. Nie należy zakładać całkowitej bezbolesności.
Liczbę sesji i odstępy ustala się indywidualnie. Przy bliznach potrądzikowych stosuje się m.in. serie 3–5 zabiegów, jednak nie jest to schemat właściwy dla każdego pacjenta. Kolejną sesję planuje się z uwzględnieniem głębokości zabiegu i regeneracji skóry.
Zmiany narastają stopniowo; pełniejsza ocena wymaga zwykle kilku miesięcy. Trwałość zależy od problemu, wieku, cech skóry i stylu życia. Nie można zagwarantować okresu 6–12 miesięcy. Ewentualne sesje podtrzymujące ustala się po ocenie efektów.
Możliwe są zaczerwienienie, obrzęk, tkliwość i punktowe krwawienie. Reakcje mogą utrzymywać się kilka dni, czasem do tygodnia. Powrót do obowiązków zależy od intensywności zabiegu i rodzaju pracy. Makijaż należy odłożyć przynajmniej na 24 godziny lub dłużej, zgodnie z zaleceniami.
Dotyczy to m.in. osób z infekcjami, aktywnymi zmianami zapalnymi, skłonnością do bliznowców, zaburzeniami gojenia lub krzepnięcia. Należy zgłosić ciążę, karmienie piersią, choroby przewlekłe i przyjmowane leki, w tym izotretynoinę oraz leki przeciwkrzepliwe. Nie należy samodzielnie odstawiać leczenia.
Plan łączenia procedur, ich kolejność i odstępy wymagają indywidualnego ustalenia z lekarzem. Nie należy automatycznie zakładać większej skuteczności lub trwałości efektu po ich połączeniu.
Kwalifikacja uwzględnia fototyp, wrażliwość i skłonność do przebarwień. Możliwe powikłania obejmują infekcję, blizny i zaburzenia pigmentacji. Indywidualny dobór parametrów ogranicza ryzyko, ale go nie eliminuje.
Poprawa wyglądu może sprzyjać większej pewności siebie i zadowoleniu ze skóry. Jest to indywidualna korzyść, a nie gwarantowany efekt zdrowotny ani metoda leczenia trudności psychicznych.
REJESTRACJA
Wyjaśnimy kwestie organizacyjne, dostępne terminy oraz sposób kwalifikacji do leczenia.
