lek. Paweł Niedziałkowski
Ortopedia
Artroskopia barku
Artroskopia barku to małoinwazyjna metoda diagnostyki i leczenia schorzeń stawu barkowego. Kamera i narzędzia wprowadzane przez niewielkie nacięcia pozwalają ocenić struktury stawu oraz przeprowadzić leczenie, m.in. naprawę ścięgien pierścienia rotatorów, obrąbka stawowego czy usunięcie wolnych ciał śródstawowych. W Hauzer Clinic zakres operacji dobierany jest indywidualnie do rozpoznania i potrzeb pacjenta.
Czas trwania
Zwykle od 30 minut do 2 godzin, zależnie od rozległości zmian.
Znieczulenie
Najczęściej ogólne, często połączone z blokadą splotu ramiennego dla kontroli bólu pooperacyjnego.
Pobyt w klinice
Najczęściej wypis w dniu operacji lub następnego dnia.
Powrót do aktywności
Pełna aktywność sportowa zwykle po 4–6 miesiącach; po rekonstrukcjach więzadłowych nawet po 6–9 miesiącach.
Przed zabiegiem
- Kwalifikacja ortopedyczna i dobór metody leczenia do rodzaju schorzenia, wieku oraz poziomu aktywności pacjenta.
Po zabiegu
- Jałowy opatrunek i unieruchomienie kończyny w temblaku przez 2–6 tygodni, zależnie od wykonanej procedury.
- Rehabilitacja rozpoczynana w pierwszych dobach po operacji, początkowo z ćwiczeniami biernymi i wspomaganymi.
- Stopniowe wprowadzanie ćwiczeń czynnych oraz wzmacnianie mięśni zgodnie z etapem gojenia.
- Niezwłoczny kontakt z lekarzem w razie objawów alarmowych opisanych poniżej.
Szczegółowe informacje i najczęstsze pytania
Artroskopia polega na wprowadzeniu do stawu cienkiego endoskopu — artroskopu — połączonego z kamerą przekazującą obraz na monitor. Staw wypełnia się jałowym płynem, najczęściej solą fizjologiczną, aby uzyskać dobrą widoczność i przestrzeń roboczą. Przez dodatkowe, kilkumilimetrowe nacięcia, nazywane portalami, chirurg wprowadza szczypczyki, nożyczki, golarki, sondy oraz systemy do zakładania szwów i implantów. Pozwala to połączyć diagnostykę z leczeniem podczas jednej operacji.
Artroskopia barku służy zarówno diagnostyce, jak i leczeniu. Najczęstsze wskazania obejmują:
- Uszkodzenie pierścienia rotatorów (stożka rotatorów) — częściowe lub całkowite zerwanie ścięgien mięśni nadgrzebieniowego, podgrzebieniowego, podłopatkowego lub obłego mniejszego.
- Niestabilność barku — nawykowe zwichnięcia lub podwichnięcia wymagające naprawy obrąbka stawowego, m.in. operacji Bankarta.
- Uszkodzenie górnej części obrąbka stawowego (SLAP), występujące m.in. u sportowców wykonujących rzuty.
- Zespół ciasnoty podbarkowej — leczenie przez artroskopową dekompresję podbarkową.
- Zmiany zwyrodnieniowe stawu barkowo-obojczykowego.
- Zamrożony bark, czyli adhezyjne zapalenie torebki stawowej — leczenie przez artroskopowe uwolnienie zrostów.
- Wolne ciała śródstawowe.
- Zapalenie błony maziowej wymagające jej usunięcia, czyli synowektomii.
Zabieg wykonuje się najczęściej w znieczuleniu ogólnym, często łączonym z blokadą splotu ramiennego. Pacjent jest ułożony w pozycji półsiedzącej, nazywanej „leżakiem plażowym”, lub na boku, z wyciągiem kończyny. Po odkażeniu skóry i jałowym obłożeniu pola operacyjnego chirurg wprowadza artroskop przez tylny portal, zwykle w okolicy tzw. miękkiego punktu stawu.
Staw wypełnia się płynem, a następnie ocenia chrząstkę, obrąbek, ścięgna pierścienia rotatorów, więzadła i błonę maziową. Po wykonaniu leczenia chirurg kontroluje krwawienie i zamyka portale szwami lub plastrami. Na końcu zakłada jałowy opatrunek i temblak. Operacja trwa zwykle od 30 minut do 2 godzin.
Zakres operacji zależy od rozpoznania i może obejmować:
- Naprawa ścięgien pierścienia rotatorów za pomocą kotwic i szwów.
- Naprawa obrąbka stawowego — procedury Bankarta i SLAP.
- Dekompresja podbarkowa: usunięcie kaletki i ewentualne wygładzenie wyrostka barkowego.
- Uwolnienie torebki stawowej w zamrożonym barku.
- Usunięcie wolnych ciał śródstawowych lub zmienionej zapalnie błony maziowej.
Pacjent najczęściej opuszcza klinikę w dniu operacji lub następnego dnia. Temblak stosuje się przez 2–6 tygodni, zależnie od rodzaju procedury. Rehabilitacja obejmuje:
- Ćwiczenia bierne i wspomagane w bezpiecznym zakresie ruchu, rozpoczynane już w pierwszych dobach po operacji.
- Stopniowe wprowadzanie ćwiczeń czynnych po uzyskaniu zrostu tkanek.
- Wzmacnianie mięśni stabilizujących łopatkę i stożek rotatorów.
- Powrót do pełnej aktywności sportowej zwykle po 4–6 miesiącach, a po rekonstrukcjach więzadłowych nawet po 6–9 miesiącach.
W porównaniu z operacją otwartą artroskopia wiąże się z mniejszym urazem tkanek miękkich i mniejszymi bliznami. Jej zalety obejmują także mniejszy ból pooperacyjny, krótszą hospitalizację, mniejsze ryzyko zakażenia rany, szybszy powrót do codziennych aktywności oraz dokładną wizualizację struktur wewnątrzstawowych.
Artroskopia jest zabiegiem bezpiecznym, jednak — jak każda operacja — wiąże się z ryzykiem powikłań. Należą do nich:
- zakażenie stawu — występuje rzadko, poniżej 1% przypadków
- zakrzepica żył głębokich
- krwiak lub wysięk w stawie
- sztywność stawu, zwłaszcza przy braku odpowiedniej rehabilitacji
- uszkodzenie nerwów lub naczyń, w tym nerwu pachowego
- uszkodzenie chrząstki przez narzędzia
- rzadko występujący zespół ciasnoty przedziałów powięziowych
- przetrwały ból lub obrzęk
Niezwłocznego kontaktu z lekarzem wymagają gorączka, nasilający się ból, zaczerwienienie, wyciek z rany, drętwienie kończyny oraz objawy zakrzepicy, takie jak obrzęk i ból łydki.
W Hauzer Clinic wykonujemy artroskopowe zabiegi barku i kolana z wykorzystaniem nowoczesnego sprzętu. Ortopeda dobiera metodę leczenia do rodzaju schorzenia, wieku i poziomu aktywności pacjenta. Opieka pooperacyjna wspiera proces gojenia i powrót do sprawności.
Zabieg wykonuje
REJESTRACJA
Chcesz dowiedzieć się więcej o zabiegu?
Wyjaśnimy kwestie organizacyjne, dostępne terminy oraz sposób kwalifikacji do leczenia.
