lek. Piotr Pławski

Blokady okołostawowe polegają na podaniu leku do tkanek otaczających staw, aby zmniejszyć miejscowy stan zapalny i ból. Mogą być rozważane między innymi w dolegliwościach dotyczących kaletek maziowych lub innych tkanek miękkich. W zależności od rozpoznania stosuje się kortykosteroid, niekiedy wraz ze środkiem miejscowo znieczulającym.

Iniekcję poprzedza badanie i ocena wskazań. Zmniejszenie bólu może ułatwić poruszanie się i rehabilitację, jednak efekt nie jest jednakowy u wszystkich pacjentów.

Przyczyną choroby de Quervaina jest zapalenie troczka pierwszego przedziału prostowników. Schorzenie objawia się intensywnym bólem w okolicy nadgarstka podczas prostowania i odwodzenia kciuka. Najczęściej rozwija się w wyniku powtarzanych ruchów przeciążających nadgarstek.

Silny ból pojawia się przy unoszeniu pięści z kciukiem skierowanym do góry i promieniuje w kierunku przedramienia. Największe nasilenie bólu występuje przy ucisku na kość promieniową poniżej nadgarstka — w miejscu troczka zmienionego zapalnie lub bliznowato.

Ganglion, czyli torbiel galaretowata, to otorbiony płyn pochodzący najczęściej z uszkodzonej torebki stawowej. Zmiana zwykle objawia się widocznym uwypukleniem i guzkiem o różnej twardości w okolicy stawu.

Ganglion najczęściej pojawia się w okolicy nadgarstka, może jednak dotyczyć każdego stawu. Może ograniczać jego ruchomość, powodować dolegliwości bólowe oraz uciskać otaczające struktury.

Iniekcje dostawowe osoczem bogatopłytkowym (PRP) wykorzystują preparat uzyskany z własnej krwi pacjenta. Po pobraniu i odwirowaniu krwi wydziela się frakcję o zwiększonej zawartości płytek, którą podaje się do stawu. Zawarte w płytkach czynniki wzrostu uczestniczą w procesach naprawczych tkanek.

PRP bywa stosowane między innymi w objawowej chorobie zwyrodnieniowej kolana. Celem jest zmniejszenie bólu i poprawa funkcji stawu. Kwalifikacja uwzględnia rozpoznanie, stopień zaawansowania zmian i dotychczasowe leczenie.

Operacja zespołu cieśni nadgarstka (ZCN) polega na przecięciu troczka zginaczy i uwolnieniu nerwu pośrodkowego z ucisku. Jej celem jest zmniejszenie drętwienia, mrowienia i bólu ręki oraz poprawa czucia i sprawności manualnej. W Hauzer Clinic wykonujemy zabiegi metodą otwartą, małoinwazyjną otwartą oraz endoskopową, dobierając technikę do zaawansowania choroby i indywidualnej sytuacji pacjenta.

Palec „młoteczkowaty” i palec „butonierkowaty” to zamknięte uszkodzenia aparatu wyprostnego palca. Najczęściej występują po bezpośrednim uderzeniu w wyprostowany palec.

Deformacja młoteczkowata oznacza zamknięte uszkodzenie ścięgna mięśnia prostownika palca na wysokości stawu międzypaliczkowego dalszego. Wskutek rozciągnięcia ścięgna palec przypomina kształtem młoteczek.

Palec butonierkowaty to uszkodzenie pasma centralnego ścięgna mięśnia prostownika ponad stawem międzypaliczkowym bliższym. Palec przypomina wówczas kształtem butonierkę.

Palec „zatrzaskujący” to dolegliwość spowodowana zakleszczającym zapaleniem pochewki ścięgna. Schorzenie dotyczy dłoni, a jego głównym objawem jest ból podczas zginania i prostowania palca.

Przyczyną jest zapalenie lub pogrubienie troczka ścięgien mięśni zginaczy palca ręki na wysokości stawu śródręczno-paliczkowego — anatomicznego troczka A1.

Pacjent jest w stanie samodzielnie, czynnie zginać palec, natomiast podczas jego prostowania pojawiają się ból i często charakterystyczne trzaśnięcie.

Przykurcz Dupuytrena to choroba związana z bliznowaceniem rozcięgna dłoniowego ręki i przykurczem palców w zgięciu. Powodem deformacji jest niekontrolowany przerost kolagenu, który prowadzi do powstawania zmian w kształcie pasm.

W początkowym okresie choroby widoczne jest zgrubienie lub drobny guzek w obrębie dłoni. Z czasem następuje faza szybszego tworzenia się przykurczów palców — najczęściej serdecznego i małego.

Dla pacjenta największą trudnością jest zaburzenie funkcji ręki. Przykurcze mają charakter utrwalony, przez co wyprost palca staje się niemożliwy. Pod skórą wyczuwalne są pasma przyciągające palec w kierunku dłoni.

USG stawów u dorosłych pozwala ocenić tkanki miękkie w obrębie stawu i jego otoczenia, w tym ścięgna, więzadła oraz obecność płynu. Pomaga w diagnostyce bólu, obrzęku, urazów i zmian zapalnych. Obrazowanie w czasie rzeczywistym umożliwia także obserwację struktur podczas ruchu.

Zespół kanału Guyona i zespół rowka nerwu łokciowego to dwie jednostki chorobowe dotyczące nerwu łokciowego.

Zespół kanału Guyona oznacza ucisk nerwu łokciowego na poziomie nadgarstka, natomiast zespół rowka nerwu łokciowego — jego ucisk na poziomie stawu łokciowego.

Objawy obu schorzeń są podobne: osłabienie czucia, mrowienie oraz drętwienie palca V i łokciowej strony palca IV.